Als je zoekt …

Soms loop je vast in je leven. Je bent niet tevreden met je baan, hebt het gevoel dat er veel meer uit het leven te halen valt en dat de tijd je voortjaagt. Er is geen rustmoment om boven jezelf en de situatie uit te stijgen. Naar jezelf en je verlangens te kijken. Je voelt ergens dat je er aan toe bent een nieuwe richting aan je leven te geven, maar waar leidt dat toe?

Kun je verdwalen …

Nieuwe wegen bewandelen is niet makkelijk. Wij zijn geneigd vast te houden aan onze overtuigingen en gedragingen, aan onze zekerheden. Het vergt moed om je overtuiging te erkennen en los te laten, om je gedrag te veranderen, de onzekerheid te verwelkomen.

Dan ben je even kwijt …

Als je zoekt, kun je verdwalen, dan ben je even kwijt. Wat je dan het meest nodig hebt is vertrouwen. Vertrouwen dat het niet erg is om even te dwalen, dat de weg vanzelf komt. Als je maar blijft zoeken, nieuwsgierig bent en de mogelijkheden die op je pad komen, ook daadwerkelijk benut.

Dat geeft niet, vertrouw erop …

Een cliënt  wil vooral aardig gevonden worden door de mensen om haar heen. Ze gaat er vanuit dat als zij aardig is, anderen haar respecteren en op een fijne manier met haar zullen samenwerken. Toch ondervindt ze in haar team veel weerstand. Tijdens de oefeningen in de bak worstelt ze met het paard. Het paard doet niet wat zij wil, negeert haar opdrachten en is er met zijn hoofd niet bij. De cliënt blijft aardig en probeert het paard met vriendelijke manieren over te halen toch te doen wat zij zegt. Tevergeefs.

Ik vraag de cliënt duidelijker haar plaats in te nemen door letterlijk op de plaats van het paard te gaan staan. De cliënt vindt dit heel moeilijk. Ze weet niet hoe dat moet en krijgt het paard niet aan de kant. Ik vraag haar ‘onaardig’ te zijn en het paard weg te jagen. Ondanks dat dit tegen al haar gevoel ingaat probeert ze het. Met veel armgezwaai lukt het de cliënt het paard van zijn plaats te krijgen. Ik vraag de cliënt het paard ook van zijn nieuwe plaats te verjagen en daar zelf te gaan staan. Nu gaat het beter.

Het paard begint zich meer op de cliënt te richten. Zijn oren zijn oplettend in haar richting gestoken als zij hem opnieuw wegjaagt. Ik vraag de cliënt het paard te vragen te komen. Het paard komt meteen naar haar toe. Ik vraag de cliënt het paard te vragen met haar mee te lopen. Het paard loopt direct mee.

De cliënt is verbaast dat haar ‘onaardige’ aanpak het effect heeft dat het paard met haar wil samenwerken. De overtuiging van de cliënt dat ‘aardig zijn’ de beste manier is om zaken voor elkaar te krijgen is aan het wankelen gebracht. Haar duidelijke taal levert respect op van het paard. ‘Hoe kan ik leren duidelijk te zijn zonder dat ik ‘onaardig’ overkom’, roept de cliënt vertwijfelt uit. Dat is iets wat wij met z’n drieën eens haarfijn gaan onderzoeken.

De weg komt met de tijd

En jij? Welke overtuiging durf jij niet los te laten omdat je bang bent dat je dan verdwaalt?